3G

مخفف عبارت 3rd-generaion (نسل سوم) مي باشد. نسل اول گوشي‌هاي تلفن همراه به صورت آنالوگ در اواخر دهه 80 و اوائل دهه 90 به بازار عرضه شدند. نسل دوم تلفن هاي همراه، با تکنولوژي ديجيتال از اواخر دهه 90 وارد ميدان شدند و اما نسل سوم که از سال 2003 ميلادي مطرح شد؛ گوشي‌هاي تلفن همراه با قابليت انتقال اطلاعات با سرعت‌هاي بسيار بالا، اتصال دائم به پايگاه‌هاي اطلاعاتي و کيفيت صداي بالاتر را به ارمغان آورد. علاوه بر اين ها در گوشي‌هاي نسل سوم، امکانات پيچيده‌اي چون ارتباط تصويري زنده با طرف مقابل گنجانده شده است. استانداردهاي مختلفي براي تکنولوژي 3G وجود دارد. معروفترين آنها استاندارد UMTS است که بر پايه ساختار مخابراتي WCDMA بنا نهاده شده است ....

Alphanumeric Display :

نوعي از صفحه نمايش در گوشي‌هاي تلفن همراه، که قابليت نمايش حروف و اعداد را دارند ولي نمي توانند تصاوير گرافيکي را نمايش دهند.

Bluetooth :

نوعي شبکه بي سيم در محدوده شخصي (Wireless Personal Area Network) که امکان اتصال تلفن‌هاي همراه، کامپيوترها و ساير وسايل الکترونيکي را در فواصل نسبتا کوتاه بدون استفاده از سيم و از طريق فرکانس‌هاي راديويي (با توان پايين) ميسر مي سازد. بلوتوث اين امکان را به شما مي دهد که گوشي خود را در جيبتان قرار دهيد و به راحتي از طريق هدست بي سيم، به مکالمه بپردازيد همچنين از طريق بلوتوث مي توانيد به تبادل اطلاعات و فايلهاي موجود در گوشي تان با گوشي‌هاي نزديک آن بپردازيد.

LCD :

مخفف عبارت Liquid Crystal Display مي باشد. صفحات نمايش LCD از دو صفحه پولاريزه شده تشکيل شده اند که ميان آنها توسط يک محلول کريستال مايع پر شده است.

MMS :

مخفف عبارت Multimedia Messaging System است. MMS در واقع ساختار توسعه يافته SMS و EMS مي باشد. بعد از بوجود آمدن و فعال شدن سيستم هاي مخابراتي چون GPRS ، HSCSD ، EDGE و UMTS به خاطر سرعت بالاي انتقال داده ها در اين سيستم ها، زمينه مناسب براي بوجود آمدن MMS ايجاد گشت. يک پيغام مالتي مديا (MMS) مي تواند حاوي متن، عکس، صوت و يا حتي کليپ هاي کوتاه ويديويي باشد.

CDMA :

مخفف عبارت Code Division Multiple Access مي باشد. نوعي از تکنولوژي ديجيتال بي سيم که انتقال صوت و ديتا را به طور همزمان بر روي يک فرکانس مهيا مي سازد. CDMA در واقع نسل دوم (2G) تلفن هاي همراه است که در کشورهاي کانادا، آمريکا، آسياي شرقي و آمريکاي لاتين مورد استفاده قرار مي گيرد. امروزه اکثر شرکت هاي مخابراتي که از تکنولوژي CDMA استفاده مي کردند در حال مهاجرت به سمت تکنولوژي جديد انتقال پرسرعت اطلاعات با نام 1xRTT هستند .

EDGE :

مخفف کلمه Enhanced Data rates for Global Evolution مي باشد. اين تکنولوژي به طور مشترک توسط مجامع جهاني GSM و TDMA معرفي شده است و امکان انتقال صوت ، ديتا و تصوير با سرعت 384 کيلوبيت در ثانيه را در تلفن هاي همراه مهيا مي سازد (عملا سريعترين سيستم انتقال داده در سرويس هاي مخابراتي). EDGE بر پايه استاندارد هاي GSM بنا نهاده شده و از شيوه هاي تقسيم بندي پهناي باند در TDMA بهره مي گيرد.

EMS :

مخفف عبارت Enhanced Messaging Service است. ساختاري براي توسعه SMS مي باشد که ارسال ترکيبي از ملودي هاي ساده (مونوفونيک)، تصاوير (به صورت پيکسلي يا همان Picture Message)، اصوات، تصاوير متحرک و متن قالب بندي شده (تغيير سايز حروف، يا ايتاليک و بولد کردن آنها) به گوشي‌هاي ديگري که داراي قابليت EMS هستند را ممکن مي سازد.

GPRS :

مخفف عبارت General Packet Radio Service مي باشد. نوعي تکنولوژي بي سيم که امکان ارتباط پرسرعت اينترنتي و انواع ديگري از ارتباطات اطلاعاتي را مهيا مي سازد. در ساختار GPRS اطلاعات به صورت بسته هاي ديتا در آمده و منتقل مي گردند. سيستم GPRS به طور موازي با GSM کار خواهد کرد بنابراين در حين ارتباط اينترنتي از طريق گوشي تان، به هيچ وجه خط تلفن اشغال نخواهد بود. در اين سيستم هزينه ها بر اساس حجم اطلاعات رد و بدل شده محاسبه مي گردند (بر حسب کيلوبايت) و مدت زمان ارتباط شما هيچ تاثيري بر افزايش هزينه ها ندارد. قبل از بوجود آمدن GPRS، براي ارتباط اينترنتي مي بايست از طريق شبکه GSM با ISP ها تماس گرفته مي شد که هزينه‌هاي سنگيني براي کاربران در بر داشت و ضمنا حداکثر سرعت ارتباطي 9.6 کيلوبيت در ثانيه ميسر بود. اما GPRS از لحاظ تئوري مي تواند سرعتي معادل 115 کيلوبيت در ثانيه را براي شما مهيا سازد (البته در دنياي واقعي اين سرعت بين 30 تا 40 کيلوبيت در ثانيه خواهد بود). GPRS عملا به عنوان نسل 2.5 يا 2.5G در تلفن هاي همراه شناخته مي شود.

GPS :

مخفف عبارت Global Positioning System مي باشد. اين سيستم که نخستين بار در ارتش آمريکا طراحي و به کار گرفته شد، از طريق 3 ماهواره مخصوص موقعيت شما در کره زمين (طول و عرض جغرافيايي) را مشخص مي کند. چند سال پيش ماهواره چهارمي در مدار زمين قرار گرفت که امکان تشخيص ارتفاع از سطح دريا را نيز براي گيرنده هاي GPS مهيا مي سازد. هم اکنون دستگاه‌هاي گيرنده GPS قابل حمل (در ابعاد کامپيوترهاي جيبي) در بازار موجودند. شما مي توانيد با اضافه کردن يک کارت مخصوص به اسلات CF در کامپيوتر جيبي (PDA) خود، از GPS استفاده کرده و در هر جا که هستيد موقعيت خود را بر روي نقشه هاي از پيش آماده بر روي صفحه نمايش PDA بيابيد. به خاطر هزينه بالايي که افزودن GPS به تلفن هاي همراه در بردارد، تاکنون تنها در چند مدل از گوشي‌هاي رده بالاي شرکت موتورولا (مثل A1000 و A925) اين امکان گنجانده شده است.

GSM :

مخفف عبارت Global System for Mobile communications مي باشد. GSM استاندارد بين المللي سيگنال‌هاي راديويي ديجيتال است که توسط انستيتو استانداردهاي ارتباط از راه دور اروپا، بنيانگذاري شده است. GSM اکنون به عنوان شبکه مخابراتي نسل دوم تلفن هاي همراه در اکثر نقاط جهان از جمله ايران مورد استفاده قرار مي گيرد.

Dual-Band :

گوشي‌هايي که امکان استفاده از دو باند فرکانسي مختلف را مهيا مي سازند. در اروپا و خاورميانه Dual-Band به معناي گوشي‌هايي است که از فرکانس هاي GSM900/GSM1800 پشتيباني مي کنند و در ايالات متحده به معناي گوشي‌هايي است که از فرکانس هاي GSM850/GSM1800 و يا ترکيب دو باند فرکانسي ديگر پيشتيباني مي کنند .

HSCSD :

مخفف عبارت High Speed Circuit Switched Data است. در واقع HSCSD ساختار بهينه سازي شده‌اي براي شبکه هاي GSM است که اجازه مي دهد سرعت انتقال داده ها را از 9.6 به 57.6 کيلوبيت در ثانيه تقويت شود.

IMEI:

يک کد منحصر به فرد که به هر گوشي تلفن همراه تعلق دارد و از آن طريق شناسائي مي شود ، همچنين از طريق اين کد مي توان شرکت سازنده و مدل دستگاه را مشخص نموده . شما مي توانيد با وارد کردن #06#* کد IMEI گوشي خود را مشاهده نمائيد. 

SIM:

مخفف عبارت Subscriber Identity Module مي‌باشد. آنچه تحت عنوان سيم کارت مي شناسيد، کارت هوشمندي است که حاوي اطلاعات لازم براي شناسايي و دسترسي گوشي شما به امکانات شبکه مخابراتي مي‌باشد. علاوه بر اين سيم کارت ها قابليت ذخيره اطلاعات شخصي مثل دفترچه تلفن و يا ذخيره پيغام هاي کوتاه را دارا هستند.

SMS:

مخفف عبارت Short Message Service است. امکاني که به کاربران اجازه فرستادن و دريافت پيغام‌هاي کوتاه متني را مي دهد.

قابليت تبادل اطلاعات به طريقه بيسيم به وسيله ي نور نامرئي مادون قرمز. شما مي توانيد به وسيله اين قابليت اطلاعات ، عکس‌ها و فيلم‌ها و يا ديگر موارد را به گوشي‌هاي ديگر و يا کاميپوتر خود ارسال نمائيد ، البته بايد توجه داشته باشيد ؛ سرعت انتقال اطلاعات با مادون قرمز بسيار پائين مي‌باشد و براي انتقال فايل ها با حجم بالا زياد مناسب نيست.

Java يا J2ME:

J2ME مخفف عبارت Java 2 Micro Edition است. امکاني است که اجازه مي دهد تلفن‌هاي همراه، برنامه خاص نوشته شده توسط زبان برنامه‌نويسي جاوا را اجرا کنند. يک برنامه جاوا مي تواند در قالب يک برنامه ماشين حساب، بازي‌هاي گوناگون، برنامه‌هاي ساده اداري و ... طراحي شود. بعضي گوشي‌ها به شما اجازه مي دهند به طور مستقيم برنامه‌هاي Java را از طريق اينترنت درون گوشي دانلود کنيد‌، در بعضي مدل‌هاي ديگر تنها مي توانيد برنامه‌هاي Java را از کامپيوتر توسط يک کابل رابط به گوشي منتقل کنيد.

Li-Ion battery:

باتري از نوع يون ليتيوم مي‌باشد که معمولا براي تامين نيروي لازم در دستگاههاي ارتباطي بي سيم مورد استفاده قرار مي گيرند. در مقايسه به نسل هاي قديمي تر باتري ها يعني NiCd (نيکل – کادميوم) و NiMH (نيکل – موليبدن)، باتري هاي Li-Ion وزن سبک تري دارند و علاوه بر اين از دوره ماندگاري بيشتري در هر بار شارژ بهره مي برند. در باتري‌ها اصطلاحي وجود دارد که به Memory Effect مشهور است، که خصوصا در باتري هاي NiCd به شدت ديده مي شد، به اينصورت که پس از هر بار شارژ ظرفيت باتري به اندازه بسيار کمي کاهش مي يافت. به همين دليل در گوشي هاي قديمي که از باتري ها NiCd استفاده مي کردند، بعد از دو يا سه سال عملا نياز به عوض کردن باتري داشتيم. اما در باتري هاي Li-Ion اين مسئله به طور کامل حل شده است.

Li-Po battery:

باتري از نوع پليمر ليتيوم مي‌باشد که از نظر ظرفيت و ماندگاري بعد از هر بار شارژ، مشابه باتري ها Li-Ion عمل مي کند. اين نوع باتري داراي وزن کمتري نسبت به مدل‌هاي ديگر است. اما ويژگي منحصر به فردي که سازندگان گوشي هاي موبايل را به سمت استفاده از اين نوع باتري مي کشاند اين است که اين باتري ها را مي توان به هر شکل هندسي که در طراحي مورد نياز باشد در آورد. اين ويژگي باعث از ميان رفتن محدوديت‌هاي زيادي مي گردد که باتري‌ها مکعب مستطيلي قديمي تر در طراحي گوشي‌ها ايجاد مي کردند.

OLED:

مخفف عبارت Organic Light-Emitting Diode مي‌باشد. OLED در حقيقت نسل آينده صفحات نمايش خواهد بود. اين صفحات شامل مجموعه اي از نقاط کوچک از جنس پليمر ارگانيک خاصي هستند که بنا به ميزان ولتاژي که به آنها داده مي شود، رنگ‌هاي مختلف را به نمايش مي گذارند. ويژگي منحصر به فرد صفحات نمايش OLED اين است که با هر زاويه اي به اين صفحات بنگريد، تصوير را با وضوح کامل خواهيد ديد. صفحات نمايش OLED داراي وزن کمتر، ضخامت کمتر، نور روشن تر، قيمت پايين تر و مصرف انرژي بسيار پايين تر از ساير انواع صفحه نمايش مي باشند.

Predictive Text Input:

نوعي تکنولوژي در نوشتن متن در تلفن‌هاي همراه که به وسيله آن براي نوشتن هر حرف کافيست دکمه‌ اي که حرف مورد نظر در آن قرار دارد، فشرده شود و گوشي به طور لحظه به لحظه تمام ترکيبات ممکن از کاراکترهاي وارد شده را با ديکشنري خود مقايسه کرده و کلمه اي را که مورد نظر شماست حدس خواهد زد. اين تکنولوژي در سه قالب T9 ، iTAP و eZiText در گوشي‌هاي تلفن همراه استفاده مي گردد.

T9:

حالت T9 حالتي در نوشتار است که توسط آن گوشي بطور خودکار کلماتي که در حال تايپ است را تشخيص مي‌دهد و آنها را چاپ مي‌کند. بطور کلي اين حالت به عنوان غلط ياب نيز معروف است. يعني در موقع تايپ حالت درست کلمات را حدس ميزند و تايپ مي‌کند.

Speakerphone:

از آن تحت عنوان Built-in Handsfree (هندزفري داخلي) نيز ياد مي شود و اين قابليت را به کاربر مي‌دهد تا بدون نگه داشتن گوشي در نزديک گوش خود بتواند صداي مکالمه را بشنود.

VMS:

VMS مخفف عبارت Voice Message System مي‌باشد و مي توان توسط آن پيغام را بصورت صوتي براي فرد مشخصي فرستاد تا براي او پيغام با صداي خود فرستنده پخش شود.

Symbian OS:

Symbian يک نوع سيستم عامل براي گوشي‌هاي موبايل است که توسط آن مي توان به گوشي موبايل امکان نصب برنامه‌ها را داد.

WAP:

Wirless Application Protocol يا پروتکل اپليکيشن هاي بي سيم، همانگونه که از نامش پيداست بستري براي فراهم آوردن ارتباطات سيار تحت شبکه مي‌باشد. زبان متناظر Wap اختصارا WML يا Wireless Mark Up Language ناميده مي شود. اين امکانات براي اتصال به اينترنت از طريق گوشي موبايل را فراهم مي‌کند.

TFT:

مخفف عبارت Thin Film Transistor است. TFT تکنولوژي شناخته شده اي در صفحات نمايش است. اکثر تلفن‌هاي همراه امروزي از اين نوع صفحه نمايش بهره مي گيرند. در مقايسه با ساير انواع صفحه نمايش TFT تصاوير با کيفيت بسيار بالا و همچنين نرخ بالاي بازخواني صفحه (High Refresh-rate) را به ارمغان مي آورد اما در مقابل مصرف انرژي و همچنين هزينه ساخت بالايي را مي طلبد.

UMTS:

مخفف عبارت Universal Mobile Telecommunications System مي‌باشد. در حقيقت UMTS نسل جديد سيستم مخابراتي GSM است که امکانات لازم براي نسل سوم تلفن‌هاي همراه (3G) را فراهم مي آورد. UMTS استانداردي است که توسط "اتحاديه بين المللي ارتباطات راه دور" براي ايجاد ارتباطات بي سيم پيشرفته بنيان گذاشته شده است. شبکه هاي UMTS از تکنولوژي WCDMA بهره مي برند. در ميان عموم، گاهي عبارات UMTS و WCDMA به جاي يکديگر مورد استفاده قرار مي گيرند.

Voice Dial:

امکاني در گوشي هاي تلفن همراه که به شما اجازه شماره گيري توسط دستورات صوتي را مي دهد.

PIN:

PIN يک شماره 4 رقمي است که به منظور قفل نمودن گوشي تلفن همراه به کار مي رود و همانند يک کلمه رمز (Password) عمل مي کند تا از دسترسي افراد ديگر به تلفن همراه جلوگيري کند.

PUK:

اگر در هنگام فعال بودن PIN سه بار آن را اشتباه وارد نماييد، سيم کارت قفل شده و درخواست PUK مي نمايد.اگر PUK نيز 10 بار اشتباه وارد شود سيم کارت باطل شده است. پس از صحيح وارد نمودن PUK، گوشي منتظر دريافت شماره PIN جديد مي ماند که با 2 بار وارد نمودن آن، شماره PIN قبلي از حافظه پاک شده و شماره جديد جايگزين آن مي گردد.

PIN2:

PIN2 به مانند PIN، ولي با اين تفاوت که براي تنظيم جزئيات اضافي بر روي سيم کارت مي‌باشد. PIN2 براي سيم کارت‌هاي مخصوص مورد استفاده قرار مي‌گيرد. و البته مانند PIN از 4 تا 8 رقم است.

PUK2:

PUK2 هم مانند PUK براي باز کردن قفل PIN2 که با 3 بار اشتباه دادن قفل کرده است. و مانند PUK اگر 10 بار اشتباه داده شود موجب باطل شدن سيم کارت مي‌شود.

Security Code:

اين کد بر خلاف کدهاي Pin و Puk که براي سيم کارت است مربوط به کد گوشي مي‌شود و با دادن اين کد گوشي خود را مي‌توانيد قفل نماييد. اين کد دقيقا 5 کارکتري مي‌باشد و حالت پيش فرض آن بطور عمده 12345 مي‌باشد. با 3 بار اشتباه دادن اين کد گوشي قفل خواهد شد و براي بازکردن آن بايد کد ديگري که توسط شرکت ارائه مي‌شود را وارد کرد.

منبع:  سايت  عصر ايران