در سنن ابوداوود آمده است كه او در اخلاق به پيامبر همانند است ولى در صفات جسمى و بدنى به پيامبر شباهت ندارد. اما نعمانى در غيبت از اميرمؤمنان (ع) روايت كرده است كه فرمود : او (مهدى) در خلق و در خلق شبيه پيامبر شماست. بر گونه راستش خالى است كه گويى ستاره فروزانى است... در روايت ديگر آمده است كه گويى چهره‏اش ستاره درخشانى است و در گونه راستش خال سياهى است ....

در روايتى ديگر آمده است: دندانهاى پيشينش با يكديگر فاصله دارند و موى دو طرف پيشانى او رفته است. و از اميرمؤمنان (ع) درباره ويژگى‏هاى ظاهرى آن حضرت روايت شده است كه فرمود: او جوان و ميانه بالاست خوشرو و خوش موى است و مردى است بلند پيشانى، درخشندگى چهره‏اش بر سياهى موهاى صورت و سرش غلبه دارد. دو طرف موهايش رفته است. بينى عقابى و شكمى بزرگ دارد. بر ران راستش خال است و ميان دندانهاى پيشينش فاصله وجود دارد.

از امام باقر (ع) روايت شده است كه فرمود: او شخصى است سرخ و سفيد با چشمانى گود و فرو رفته و ابروانى برجسته و پرپشت و شانه‏اى پهن و بر سرش حزاز (1) و بر چهره‏اش نشانه‏اى است.

در اسعاف الراغبين نوشته صبان مصرى آمده است كه مهدى جوانى است سيه چشم و كشيده ابرو و خميده بينى (بينى عقابى) با ريشى انبوه و پرپشت كه بر گونه و دست راستش خال دارد. در فصول المهمة نيز گفته شده است كه رنگ چهره آن حضرت بين گندمى و سپيدى است. بعدا خواهد آمد كه چون آن حضرت ظهور كند سالخورده اما جوان چهره است به طورى كه بيننده گمان مى‏كند وى چهل سال يا كمتر از آن دارد.